0
blog 02 scaled

Παντρευτήκατε, γεννήσατε, μεγαλώσατε και κάπου εκεί στο χρόνο σας έρχεται η φαεινή ιδέα να κάνετε ένα πάρτι για το βλαστάρι σας. 

Αρχίζετε λοιπόν να ψάχνετε εναγωνίως…ποιούς θα καλέσετε…τί θα μαγειρέψετε…πώς θα είναι η τούρτα (τρισδιάστατη δεν το συζητώ)… πόσα μπαλόνια θα πρέπει να αγοράσετε για να φαίνεται το σπίτι χαρούμενο (η ταμπέλα “The Party is Here” είναι δεδομένη)…τί μουσική θα παίζει (Το Baby Shark όπως και δήποτε…αφού το μικρό τρελαίνεται όταν τ’ ακούει)…να φέρουμε και έναν κλόουν (για να απασχολεί τα μωρά ίσως ντυμένος πειρατής…να κουβαλάει και σπαθιά)….   

Και μετά κάθεστε να κάνετε και έναν προϋπολογισμό…και εκεί κάπου σας έρχεται ο ντουβρουτζάς! Τόσα πολλά λεφτά για δέκα παιδάκια;;;; Απ’ την άλλη όμως δεν γίνεται να μην κάνω και κάτι για το μικρό…εμάς σε τόσα πάρτι υπερπαραγωγές μας έχουν καλέσει, μην μας πουν και γύφτους!   Τσάμπα αγχώνεστε λατρεμένοι γονείς! Ας τα πάρουμε απ’ την αρχή και ένα-ένα:   

  1. Το ενός έτους βλαστάρι σας ΔΕΝ χρειάζεται πάρτι! Στην ηλικία αυτή ένα παιδάκι το μόνο που το ενδιαφέρει είναι να μπουσουλάει πέρα δώθε και να κάνει θόρυβο με οτιδήποτε παράγει θόρυβο! Δεν ακολουθεί οδηγίες, δεν παίζει οργανωμένα παιχνίδια και είναι και ο εφιάλτης του κάθε εμψυχωτή! Το καλύτερο για αυτή την ηλικία είναι να τα βάλετε όλα μαζί σε ένα χώρο προστατευμένο με παιχνίδια κατάλληλα για αυτή την ηλικία και απλά να έχετε έναν άνθρωπο να τα προσέχει μην βγάλουν κάνα μάτι ή μην πιαστούν μαλλί με μαλλί! Το Messy Play για αυτήν την ηλικία είναι η καλύτερη λύση!
  2. Μην μπερδεύετε ηλικίες! Πολλές φορές πας σε ένα παιδικό πάρτι και βρίσκεις παιδιά από 2 ως 10 χρονών. Για να είναι ένα πάρτι επιτυχημένο τα παιδιά θα πρέπει να είναι της ίδιας περίπου ηλικίας (απόκλιση ένα με δύο χρόνια). Αλλιώς θα έχετε τρία τρίχρονα να τσιρίζουν, δύο πεντάχρονα να κυνηγιούνται μέχρι ένα από τα δύο να σκοντάψει, να μπουρδουκλωθεί και να παρασύρει και το άλλο που κυνηγάει το πρώτο και πέντε επτάχρονα που βαριούνται του θανατά (κυρίως μόλις εξαντληθεί η μπαταρία από το iphone ή το tablet)!   
  3. Αποφύγετε τα άπειρα μπαλόνια! Μην ακούτε τα παραμύθια ότι τα μπαλόνια δίνουν ένα άλλο χρώμα σε ένα χώρο. Στην πραγματικότητα τα μπαλόνια λειτουργούν ως κόκκινο πανί για τα παιδιά. Από τη στιγμή που θα τα δουν έναν στόχο και ένα σκοπό έχουν: Να τα κατεβάσουν από εκεί που είναι, να τα πάρουν, να τα σπάσουν και στο τέλος να αρχίσουν ένα ατέλειωτο κλάμα γιατί το μπαλόνι έσπασε! Βάλτε ολίγα για να σας φύγει η ιδέα και μοιράστε τα στα παιδάκια πριν να φτάσουν στο σημείο μηδέν!   
  4. Ξεχάστε το Baby Shark! Τα παιδιά (πλέον) ακούνε ότι ακούμε όλοι μας. Δώστε τους μια μεγάλη γκάμα μουσικών επιλογών “μπερδεύοντας” επιτυχίες της εποχής (Ελληνικά και Ξένα) με πιο κλασσικά κομμάτια (π.χ. Beatles που είναι ιδιαίτερα “φιλικό” άκουσμα για το παιδικό αυτί ή Κλασσικά κομμάτια σε ροκ διασκευές). Ο “μουσικός” στόχος του πάρτι πιάνεται όταν και τα παιδιά είναι χαρούμενα με αυτό που ακούνε αλλά και οι γονείς δεν φεύγουν από το πάρτι με πονοκέφαλο!   
  5. Μην αναλώνετε φαιά ουσία και χρήμα σε τούρτες-υπερπαραγωγή! Τα παιδιά στην πλειοψηφία τους ΔΕΝ τρώνε τούρτα! Το καλύτερο είναι να έχετε μια τούρτα (φυσιολογική) για το σβήσιμο των κεριών και το κέρασμα των γονιών και ατομικά κεκάκια για τα παιδάκια.   
  6. Όχι άλλο ζαχαρωτό! Μπορεί να είναι όμορφα και λιμπιστικά αλλά η υπερκατανάλωσή τους απ’ τα παιδιά (και ενίοτε και από τους μεγάλους) καταλήγει σε τρελή υπερδιέγερση. Τα παιδιά ξεκινάνε την υπερδιέγερση από τη στιγμή που μαθαίνουν ότι θα πάνε σε κάποιο πάρτι και την εξελίσουν κατά τη διάρκεια του πάρτι (αν περνάνε καλά). Το να τους δώσουμε ανεξέλεγκτα ζαχαρωτά και γλυκά κάθε είδους μόνο “τσίτωμα” θα τους προκαλέσει (εξ’ού και οι σκηνές ιδρωμένων παιδιών να τρέχουν ολούθε σαν δαιμονισμένα). Αντί για ζαχαρωτά δοκιμάστε μπισκοτάκια, κεκάκια και “καμουφλαρισμένα” φρούτα.   
  7. Ο εμψυχωτής (και ΟΧΙ κλόουν)! Ο άνθρωπος που θα ασχοληθεί με τα παιδιά είναι ίσως αυτό που μπορεί να καταστρέψει ή να στείλει το πάρτι στην κορυφή. Μην τσιγκουνευτείτε τα λεφτά (απ’ την άλλη όμως μην υποκύψετε στους πιο ακριβούς της αγοράς. Το ότι κάποιο γραφείο χρεώνει φτηνότερα από κάποιο άλλο δεν σημαίνει ότι δεν παρέχει καλούς εμψυχωτές). Η δουλειά του εμψυχωτή είναι από τις δυσκολότερες (όσο και αν εσάς σας φαίνεται αστεία). Ο καλός εμψυχωτής έχει ταλέντο, είναι εκπαιδευμένος, έχει υπομονή (αλλά δεν κάθεται να τον χτυπάνε τα παιδιά γιατί είναι ο “κλόουν”), ξέρει να ελίσσεται ανάλογα με τις ηλικίες και τους χαρακτήρες των παιδιών, είναι κεφάτος και γελαστός, δεν υποκύπτει στις χίλιες και μία απόψεις των γονιών ως προς τον τρόπο που πρέπει να κάνει το πρόγραμμά του και πάνω απ’ όλα μιλάει τη γλώσσα των παιδιών (με άλλα λόγια ξέρει να φέρεται ανάλογα με τις ηλικίες που έχει γύρω του). Ο καλός εμψυχωτής ΔΕΝ χρειάζεται να είναι ντυμένος σαν την Άρτα με τα Γιάννενα, ούτε να είναι βαμμένος σαν τον Joker από τον Batman. Τα περισσότερα παιδιά (κυρίως των μικρότερων ηλικιών) σκιάζονται, μέχρι υστερίας πολλές φορές, όταν βλέπουν μπροστά τους ένα θέαμα που απλά τους ξεπερνάει! Για να περάσουν καλά τα παιδιά θα πρέπει να δούνε τον εμψυχωτή σαν τον άνθρωπο που θα τα οργανώσει, θα τους κάνει να περάσουν καλά και θα γίνει ένας από αυτά. Αφήστε τον να κάνει τη δουλειά του και όλα θα πάνε καλά!  
  8. Χαλαρώστε! Με το να τσιτωθείτε εσείς, ταυτόχρονα τσιτώνετε το βλαστάρι σας και τους καλεσμένους σας (αφήστε που στο τέλος θα σας βγει και ξινό). Όσο πιο χαλαροί είναι οι γονείς τόσο πιο χαλαρά θα είναι και τα παιδιά και οι καλεσμένοι. Εάν νομίζετε ότι μπορείτε να τα καταφέρετε οι ίδιοι σε όλους τους παραπάνω τομείς κάντε το μόνοι σας. Εάν πάλι πιστεύετε ότι δεν “το ‘χετε” ζητήστε τη συμβουλή κάποιου που “το ΄χει” ή ζητήστε τη βοήθεια ενός εμψυχωτή.
  9. Μην δίνετε στα παιδιά άπειρες δραστηριότητες γιατί το μόνο που θα καταφέρετε είναι στο τέλος να μην κάνουν καμία απολύτως! Όσο πιο συγκεκριμένη η δραστηριότητα τόσο καλύτερα θα περάσουν τα παιδιά.
  10. Μην ξεχνάτε! Το πάρτι το κάνετε για το παιδί σας…δεν το κάνετε ούτε για εσάς…ούτε για το γείτονα…ούτε για τη γιαγιά και κυρίως δεν το κάνετε γιατί ΠΡΕΠΕΙ! 

Είστε δυνατοί….είστε έξυπνοι…είστε γονείς…θα τα καταφέρετε!!!

Παίξαμε πολλά επιτραπέζια αλλά επειδή ο μπαμπάς νευριάζει όταν χάνει μιλήσαμε με τη Λουκία και τον αφήναμε να κερδίζει για να είναι οκ! Έβαλα τη Λουκία να κάνουμε μαζί κάτι τσάλεντζις που είδαμε στο τικτοκ αλλά αυτή μόνο να χορεύει ήθελε και τη βαρέθηκα κι αυτή. Η μαμά από την άλλη την είδε και καλά μάστερ σεφ της καρδιάς μας και βάλθηκε να μας ξεκάνει στο φαγητό! Ότι χαζομάρα ήξερε την έκανε και μας την έδινε να την φάμε. Μόνο ένα κουλί που έφτιαξε ήταν καλούτσικο και το έφαγα αλλά όλα τα υπόλοιπα τα τάϊσα κρυφά στον Κραφτ. Μετά αυτός έπαθε πονόκοιλο και σταματήσαμε….μην το στείλουμε το σκυλί και αδιάβαστο!

Και μετά ήρθε η βαρεμάρα….δεν ήθελα τίποτα….τα βαρέθηκα όλα….τη μαμά, τον μπαμπά, τη Λουκία….τα σάλια του Κραφτ….τα ηλεκτρονικά….μα γιατί να μην υπάρχει ένα κουτί που να το ανοίγεις και μέσα να έχει διάφορα να κάνεις και να μην βαριέσαι πια;;;

Κάθε βράδυ στον ύπνο μου δεν βλέπω τίποτα….μόνο μια ατέλειωτη βαρεμάρα….

Αύριο το πρωί θα κάνω ότι μ’ αρέσουν οι βάφλες που είπε ότι θα μας φτιάξει η μαμά για να την καλοπιάσω μήπως και το κάνει αυτή αυτό με το κουτί!

Cart Overview